Historische landgoederen

Een fantastische bloemenwei maakt van het landgoed al van verre een sprookje.

Het landgoed Martenastate bij Cornjum ondergaat een uitgebreid proces van herstel en vernieuwing. Om kaalslag te voorkomen, wordt het project over een aantal jaren uitgesmeerd. De oude haag- en laanstructuren komen terug, de bijzondere grafheuvel wordt hersteld, de gebouwen gerestaureerd, vijvers en grachten opgeschoond, en de siertuinen, moestuinen en boomgaarden krijgen hun oorspronkelijke uiterlijk terug.

Een eeuwenoud beukenlaantje behoeft nauwelijks aanpassing. De opgestrakte slootranden benadrukken de rechte lijnen.

Formulier verzenden...

Er is een fout opgetreden in de server.

Formulier ontvangen.

Wilt u ook een ontworpen tuin? Mail mij en ik neem graag contact met u op, voor een vrijblijvend gesprek.

Betoverend simpel: grote bossen fluitenkruid tussen de gekandelaberde linden.

Oude of zwakke bomen worden geleidelijk vervangen door jonge aanplant, zodat het nergens kaal oogt.

Boscomplexen

Onderzoek in archieven en ter plaatse levert veel informatie op over de oorspronkelijke beplanting en de typerende vormentaal - die zijn in de loop van de jaren vaak uit het zicht geraakt. Zodra het beeld helder is, maak ik een herstelplan, waardoor een bos een, vaak geleidelijke, verjongingskuur krijgt en weer decennia mee kan.

Koepelbos Oldeberkoop

Oldeberkoop ligt midden in de provincie en het erbij liggende bos heeft al generaties plezierige zaterdagen en zondagen bezorgd.

Het is een 19e-eeuws landschapspark, waarschijnlijk getekend door Lucas Pieter Roodbaard. Uitgebreid historisch onderzoek heeft duidelijk gemaakt wat de kern van het ontwerp was, en op basis daarvan krijgt het bos een grote beurt.

Landgoed Oranjewoud

Ten oosten van Heerenveen ligt een verzameling voormalige landgoederen . Vele rijke Friezen volgden Albertine Agnes van Oranje toen zij daar een buiten stichtte.

Haar Landgoed Oranjewoud werd in de zeventiende eeuw volgens streng classicistische principes ontworpen door Daniël Marot.

In de achttiende eeuw werden delen ervan veranderd in een romantisch wandelpark met slingerpaden, kleine bosjes en open weides er losjes tussen. Het geheel is nu een mengelmoes van veel eiken en beuken, weilanden, hagen en dicht bos.

Een uitgebreid herstelplan is bedoeld als noodzakelijke nieuwe impuls van het nu soms wat onheldere park. Het versterkt de oorspronkelijke, strakke hoofdstructuren, maar zorgt ook voor

meer meanderende paden. En er komt meer openheid: er wordt véél gekapt. Dat is niets om van te schrikken, want het geeft prachtige doorkijkjes, en het illustreert goed waar het bos vroeger voor bedoeld was: hakhout voor de vele open haarden.